Piernicon

Kultura japońska jest bardzo bogata kulturą i również bardzo przepiękną. W Japonii językiem urzędowym jest oczywiście język japoński. Domy i mieszkania w Japonii bardzo różnią się między sobą, gdyż w wiejskich regionach Japonii można jeszcze znaleźć tradycyjne domy z drewna i gliny, kryte dachówką. Kultura japońska przede wszystkim również wiąże się z kuchnią japońską. W tradycyjnej kuchni japońskiej wkłada się dużo pracy w przygotowanie potraw, i potrawy te często wykonywane są z surowych składników. Posiłek codzienny składa się głównie z ryżu, warzyw, zupy z pasty sojowej (miso), marynat i ryby lub mięsa. Jednak najbardziej popularna przyprawą jest sos sojowy, a znaną potrawą są cienkie paski surowej ryby (sashimi) z zielonym chrzanem. Dania japońskie z pozoru są bardzo proste, jednak trzeba uczyć się ich wiele lat, żeby stać się naprawdę dobrym kucharzem. Japończycy zwykle jadają pałeczkami, i myślę, że każdy z nas o tym dobrze wie. Japończycy nakrywając do stołu po lewej stronie stawiają miseczkę z ryżem, a po prawej z zupom, natomiast pałeczki leżą równolegle przed nimi. Po za tradycyjna kuchnią japońską, bardzo ważne w kulturze Japonii jest origami. Jest to sztuka składania papieru, znana w Japonii od najdawniejszych czasów, a dziś natomiast bardzo rozpowszechniona i ogromnie popularna praktycznie na całym świecie. Praktycznie każdy Japończyk potrafi z kawałka papieru wyczarować fantastyczny świat zwierząt i innych postaci czy przedmiotów. To co można wydobyć z kawałka papieru zależy przede wszystkim od fantazji i znajomości reguł składania. Taką główna zasadą origami jest przede wszystkim zaginanie papieru wzdłuż prostych linii we wszystkich kierunkach. Powstałe podczas zaginania papieru płaszczyzny są już tylko nakładane na siebie symetrycznie. Poza origami, czyi sztuką składania papieru, jest również ikebana, czyli japońska sztuka układania kwiatów, która dąży do stworzenia harmonii linearnej kompozycji, rytmu i koloru. Ikebana to nie tylko sztuka z kompozycji kwiatów, ale również z wazonów, łodyg, liści i gałązek.

Należącą do najstarszych kultur na świecie jest oczywiście kultura chińska. Pierwsze chińskie książki powstały na kościach łopatkowych zwierząt, jeleni, skorupach żółwi, rozciętych laskach bambusowych. Również książki powstawały na tabliczkach drewnianych, na których żłobiono znaki pisarskie, które następnie zalewano atramentem za pomocą cienkiej rurki bambusowej. Jednak do czasów współczesnych nie dotrwał ani jeden z rękopisów chińskich. Działalność cesarza Shih huang-ti przyczyniła się właśnie między innymi do tego, gdyż cesarz ten nakazał dokładnie w 213 roku przed naszą era. spalenie ksiąg chcąc w ten sposób udaremnić działalność swych przeciwników. Jednak najważniejsze jest to, że nie spowodowało to zahamowania rozwoju kulturalnego Chin, i próbując nadrobić stratę przystąpiono z większym zaangażowaniem do działalności literackiej. Po tym trudnym okresie zmieniło to postać książki, zaczęto tworzyć na jedwabiu. Na jedwabiu tym posługiwano się rurką bambusową i pędzlem z wielbłądziej sierści. Do tego oczywiście potrzebny był atrament, więc ten atrament robiono z cieczy odciągniętej z drzew pokostujących, później tuszu z sadzy sosnowej zmieszanej z klejem. Jedwab na którym pisano posiadał cechy podobne do papirusu. Cechami tymi była giętkość i gładka powierzchnia, ale jednak jedwab był znacznie droższym materiałem niż papirus. Papier w Chinach zaczęto wytwarzać na początku II wieku naszej ery. Pismo chińskie zachowało się do czasów dzisiejszych, i co ważne prawie w niezmienionej formie. Pismo te jest typem pisma ideograficznego, a więc chodzi tutaj o to że jeden piktogram oznacza jeden wyraz. Warto również tutaj wspomnieć o tym, że w starożytnych Chinach do pisania nie używało się tylko atramentu, ale również haftu. Ciekawostką taką jest chociażby fakt, że Chińczycy już w VII wieku naszej ery wynaleźli druk. Jednym z najwcześniejszych tekstów jakie znają historycy, była święta księga buddyjska wydrukowana w 868 roku naszej ery Chiński kowal Bi Sheng wynalazł ruchomą czcionkę dla pojedynczych znaków w roku 1041.

Wiele naszych zainteresowań powiązanych jest z podróżami i na pewno nie wszystkie z nich zaliczane są do bezpiecznych. Wybierając się w mniej znane zakątki, które wcześniej nie zostały przez nikogo sprawdzone nie mamy stuprocentowej pewności, że nie czyha tam na nas niebezpieczeństwo. Na pewno podróżowanie po świecie wiąże się z adrenaliną, która dla wielu spośród nas jest istotnym elementem życia. Każda podróż daje nam szanse na poznanie języka a także kultury obcego kraju. Jedna z najchętniej poznawanych kultur przez ludzi z całego świata to kultura japońska. W związku z zainteresowaniem właśnie tym krajem ludzie chętnie za cel swojej podróży wybierają Japonie gdzie bezpośrednio mogą doświadczyć wielu tradycji i obyczajów, jakie tam panują. Kultura japońska jest widoczna już na samej ulicy gdzie do czynienia mamy z ludźmi witającymi się ze sobą zupełnie inaczej niż w naszym kraju. Przede wszystkim Japończyk kłania się drugiej osobie i dopiero później wyciąga dłoń do uścisku. Jeśli chodzi o spotkania oficjalne to przywitanie przyjmuje formę skinienia głowa lub obustronnego ukłonu. Wymiana wizytówek firmowych odbywa się przy pomocy obydwóch rąk, przy czym wizytówkę to należy obejrzeć i pod żadnym pozorem nie wolno jej wkładać do spodni. Kultura japońska wiąże się także z dość specyficzną kuchnią, w której potrawy składają się zazwyczaj z surowych składników. Każdy posiłek przygotowywany jest z wielką starannością a dobrym kucharzem nie można stać się od razu. Takimi zdolnościami można się pochwalić dopiero po kilku latach gotowania. Z kolei w przypadku jedzenia bardzo niegrzeczne jest szybkie i łapczywe spożywanie danego posiłku. W restauracji nie powinno się ponaglać pracowników i w przeciwieństwie do naszych przyzwyczajeń nie daje się napiwków. Za obiad czy inny posiłek należy płacić przy kasie a nie kelnerowi. Przechadzając się ulicą bardzo nieładne i niegrzeczne jest spożywanie posiłku czy też picie, poza tym po wydaniu nam reszty w sklepie restauracji czy tez innym lokalu nie powinniśmy jej przeliczać.