Piernicon

Starożytna kultura chińska sięga korzeniami w głąb stuleci, charakteryzuje pokoleniowa ciągłość, dzięki której proces rozwoju tej kultury nie zaznał znaczących przerw. Na przestrzeni kilku tysiącleci zachowały się charakterystyczne cechy narodu, czyli chodzi tutaj o język, pismo i tradycje kulturalne, które również dzisiaj określają przynależność każdego Chińczyka, gdziekolwiek na świecie by się znajdował. Przez stulecia Chiny cieszyły się sławą kraju leżącego na końcu świata, oraz elitarnego królestwa rządzonego według tajemnych zasad. Zaciekawienia zachodu w dzisiejszym świecie pozwoliły oswoić się z niektórymi aspektami kilku marginalnych z nich: feng shui, taji, chińską medycyną czy godną pozazdroszczenia kuchnią. Chiny po za tym są trzecim pod względem wielkości państwem na świecie, po Rosji i Kanadzie. Państwo to zajmują górzyste tereny, które są na zachodzie państwa. Na zachodzie właśnie państwa znajduje się zarówno Tybet jak i potężne Himalaje, natomiast na północnym zachodzie znajdują się góry Kunlun, Tien-szan i Pamir. Kultura chińska podobnie jak i Japońska jest bardzo bogata, jednak zawsze panował tam absolutyzm i nie uznawano praw jednostki. Ludzie bardzo często sądzą, że znaki chińskie są niezwykle trudne do opanowania, jednak w rzeczywistości każdy, kto spróbowałby nauczyć się pisania chińskich znaków, musiałby uznać, że nie jest to zadanie aż tak trudne jak myślał. Po za tym chińskie znaki zdecydowanie tworzą jeden z najbardziej fascynujących, pięknych, logicznych i naukowo skonstruowanych systemów pisma na świecie. Znaki wyryte na skorupach żółwi i kościach wołu to przykład najstarszego rozwiniętego pisma chińskiego. Należy tuta wspomnieć przede wszystkim o tym, że chiński system pisania jako jedyny na świecie rozwijał się zachowując nieprzerwanie swój obrazkowy charakter. A co ważne również, pozostał w powszechnym użyciu do czasów współczesnych. Tradycyjny etymologiczny podział chińskich znaków wynika z sześciu różnych metod ich komponowania jak również używania.