Historia japońskiej kultury

Japońska kultura jest równie bogata jak kultura każdego kraju należącego do obszaru Dalekiego Wschodu. Początki kultury japońskiej sięgają wielu dziesiątek lat przed naszą erą. W XVII wieku znaleziono w rejonie Arita znajdującym się na najpiękniejszych obszarach Japonii ogromne złoża materiałów służących do produkowania porcelany. Japonia słynie z produkcji porcelany i wszelkich porcelanowych wyrobów. Wnętrza domów japońskich od zawsze lubiano przystrajać znanymi na całym świecie drzewami Bonsai. We wnętrzach domów można było znaleźć miniaturowe drzewka tego właśnie rodzaju.

Do kultury Japonii należy też sztuka horimono, która jest sztuką tradycyjnych japońskich tatuaży. Niektóre z tych tatuaży były tak skomplikowane i piękne, że z powodzeniem można było o nich mówić jak o swoistych dziełach sztuki. Aby móc wykonywać tatuaże, osoba chętna musiała najpierw przez wiele lat szkolić się w tej sztuce i zdobywać doświadczenie. Już 500 lat przed naszą erą na archipelagu japońskim pojawiła się sztuka tatuażu.

Pierwsza dynastia panująca w Chinach

Shan-Yin to pierwsza znana dynastia, która panowała w Chinach. Jej dojście do władzy nastąpiło wraz z rozpoczęciem się epoki brązu. Miało to miejsce mniej więc w okresie 1750 – 1650 roku przed naszą erą. Według zachowanych list królów pierwszym władcą z tej dynastii był mężczyzna nazywający się Tan, natomiast ostatnim władcą dynastii Shang-Yin był Zhou Xin. Podczas panowania tej dynastii na tronie zasiadło kolejno dwudziestu ośmiu królów. Głównym ośrodkiem, w którym mieszkała dynastia było miasto Yin, stąd nazwa rodu Shan-Yin. Wszystkie miasta, które miały formę miast-państw, podlegały bezpośrednio pod panowanie dynastii Shang.

W państwach tych niższa klasa społeczna uprawiała owoce, które były głównym źródłem z którego się żywiono. Warstwa arystokracji mogła prowadzić wojny i posiadać broń. Niewolnicy zajmowali się bydłem i ich wypasaniem. Podczas panowania dynastii Shang-Yin rozpowszechniona została kultura kultu przodków, która jest istotna po dzień dzisiejszy w Chinach. Dynastia ta została obalona przez plemię Zhou.

Gejsze na Dalekim Wschodzie

Gejszami zostają kobiety utalentowane artystycznie, które potrafią uprawiać tradycyjne dla Japonii sztuki. Stąd wzięła się nazwa gejszy. Słowo „geisha” składa się z dwóch członów, „gei” oznacza sztukę, a „sha” osobę. Gejsza powinna dotrzymywać mężczyźnie towarzystwa i zabawiać go swoimi umiejętnościami, między innymi umiejętnością tańca. Są to wykształcone kobiety, które potrafią śpiewać, grać na instrumencie, znają się na literaturze i poezji.

W kulturze europejskiej często mylnie określa się gejsze jako prostytutki, jednak w Japonii są one oddzielane od środowiska prostytutek i nie mają z nim nic wspólnego. Gejsze wyróżniają się swoim wyglądem. Twarze mają pomalowane na biało, a usta na mocno czerwone kolory szminek. Noszą charakterystyczne togi i części ubrania, takie jak wysokie klapki. Na początkach kariery gejsze ubierały się skromniej. Przez Japończyków uznawane są za piękne i idealne kobiety. W przeszłości uważano, że urzędnicy powinni wybierać na żony tylko gejsze i tak też się działo w epoce Meiji.

Chińskie Święto Latarni

Święto Latarni jest bardzo tradycyjnym świętem obchodzonym w Chinach dwa tygodnie po chińskim Nowym Roku. Równocześnie Święto Latarni jest zakończeniem obchodów dotyczących Nowego Roku, który odbywa się między styczniem a lutym. Święto Latarni należy do najstarszych świąt obchodzonych w Chinach i posiada wieloletnią tradycję respektowaną przez wiele pokoleń Chińczyków.

Zaczynają oni obchodzić to święta już trzynastego dnia Nowego Roku. Jest to okazja, aby ulice przybrały świąteczny wygląd. Są one przyozdabiane milionami lampionów posiadających różne kształty i wyglądy. Podczas tego święta odbywają się parady ulicami miast, ludzie przebierają się i wspólnie tańczą. Posiłkiem, który tradycyjnie spożywa się podczas Święta Latarni jest posiłek składający się z ryżowych kulek wypełnionych słodkim nadzieniem. Nocą podczas tego święta Chińczycy wypuszczają wspólnie w niebo latające chińskie lampiony. Coraz częściej święto to jest uznawane za odpowiednik święta zakochanych w kulturze europejskiej.

Charakterystyczne japońskie zachowania i obyczaje

Każda kultura ma swoje obyczaje i należy to uszanować i zaakceptować. Jednak kultura Dalekiego Zachodu tak bardzo odbiega od kultury jaką my znamy, że często jest nam ciężko się z nią pogodzić, ponieważ całkowicie różni się od tego co znamy. Niektóre zachowania mogą wydawać nam się niegrzeczne, a w japońskiej rzeczywistości będą one odbierane całkiem na odwrót. Przed wyjazdem do krajów Dalekiego Zachodu należy zapoznać się przynajmniej z podstawowymi obyczajami tam panującymi.

W restauracji nie jest mile widziane dawanie napiwków kelnerowi, a za rachunek płacimy dopiero przy kasie. Posiłki powinniśmy jeść powoli, a przed ich dostaniem nie powinniśmy pytać o to, kiedy dany posiłek zostanie przyniesiony do naszego stolika. Należy pamiętać, że większość posiłków w Japonii składa się z surowych składników i powstają one powoli, są przygotowywane z dużą dokładnością. Wśród Japończyków wskazana jest wysoka kultura osobista. Nie tolerują oni spóźniania się, tak więc należy pamiętać o punktualności.


Linki:
    Kultura dalekiego wschodu, czyli głównie Chin i Japonii od lat fascynuje badaczy ze starego kontynentu. Mowa tutaj szczególnie o naukowcach z Anglii i Francji. Polacy w mniejszym stopniu interesują się ta kulturą, co nie oznacza, że wcale, mamy w kraju kilku wybitnych specjalistów z tej materii, jak choćby W. Kowalski z Uniwersytetu Łódzkiego, który jest zapraszany na najbardziej prestiżowe konferencje tyczące się tej tematyki. Jednakże kultura wschodu to nie tylko temat dla naukowców, interesuje się nią także wielu zwykłych obywateli. Świadczy o tym choćby fakt, że Chiny z roku na rok odwiedza coraz więcej turystów i gra w zakłady sportowe. Obszarem, w którym pojęcia tkaie jak "regionalizm", "lokalność" czy "mala ojczyzna" nabierają szczególnego znaczenia, jest obszar pogranicza kulturowego. Rzeczywisotść kulturowa pogranicza ma charakter dynamiczny, stykają się tamm różne identyfikacje narodowe, grupy etniczne, wspólonty religijne, nierzadko towarzyszy temu językowa różnorodność. Nieprzypadkowo tereny pogranicza nazywa się często "tyglem kultur". Najczęsciej pogranicze jest ozumiane przestrzennie- jako obszar znajdujący się przy granicy kraju, daleko od centrum. Kategoria pogranicza może dotyczyć także kontaktów społeczno- kulturowcyh między różnymi narodami lub grupami etnicznymi mieszkającymi na tym samym terenie. W tym sensie z pograniczem możemy mieć do czynienia także w dużym mieście- Warszawie czy Krakowie- lub w metropolii: LOndynie, Paryużu czy Stambule. Pewnie wiele osób powie, że to biznesmeni, którzy chcą ubić interes, owszem też, jednak głównie dzięki Olimpiadzie Chiny wypromowały się w światowych mediach, co dało im bardzo wyraźny wzrost turystyki. Jego wartość jest szacowana na 5mld dolarów -dane z roku 2008. Co tak na prawdę jest pociągającego w Chinach?, przykładów można podać wiele, pozwole sobie wymienić tylko mur chiński czy starożytne światynie. Wszystko to gwarantuje niezapomniane wspomnienia. Oczywiście wszystko ma swoją 2 stronę medalu, nie inaczej jest w tym przypadku, loty do Chin są bardzo drogie. Należy także pamiętać o tym, że to kraj komunistyczny, gdzie ludzie są regularnie wykorzystywani a media cenzurowane, nawet wyszukiwarka Google! Dlatego należy uważać, żeby nasza wycieczka nie skończyła się pobytem w więzieniu. Jeśli znasz jakąś autentyczną historią na ten temat napisz do nas chętnie przeprowadzimy z Tobą wywiad lub umieścimy artykuł Twojego autorstwa na stronie, jako przestrogę dla innych. Prosimy zainteresowane osoby o kontakt na mail lub tel. Pozostajemy do Państwa dyspozycji - redakcja strony piernicon japan vel zakłady bukmacherskie Team support 2010 Poland. -tanie zdjęcia -tapety hd -Kraków fotograf ślubny cennik -nauka śpiewu warszawa -http://fototapetyinfo.pl -marcinterapia.com.pl -fotografia eventowa -Zdjęcia na płótnie